Nee, het is geen ouwe lullen nostalgie. Het stuitert, het bijt, het dreint, het zuigt, het zeurt, het piept, het kraakt en het is zo mooi. Heerlijk tegendraads, maatschappij kritisch, geen ellenlange solo's maar wel muziek waar je even voor moet gaan zitten. Wellicht is dat het waarom de Franz Ferdinanden en consorten van deze wereld zich er niet aan wagen. Maar goed, we hebben gelukkig Hammill en consorten die het zelf nog kunnen